1618: Johannes Kepler bevestigt zijn Derde Wet van de Planetaire Beweging (de harmonische wet). Deze stelt een nauwkeurige wiskundige relatie vast tussen de afstand van een planeet tot de zon en haar omlooptijd. Deze ontdekking stelde Isaac Newton later in staat om de universele zwaartekrachtswet te formuleren en is vandaag de dag nog steeds onmisbaar voor het berekenen van de banen van ruimtesondes.

1836: De Britse astronoom Francis Baily beschrijft voor het eerst het verschijnsel van de "parels van Baily" tijdens een ringvormige zonsverduistering. Deze lichtpunten, die net voor en na de totale verduistering aan de rand van de maan verschijnen, worden veroorzaakt door zonlicht dat door de valleien en tussen de bergen van de maan schijnt. Deze waarneming bevestigde de onregelmatigheid van het maanreliëf.

Ai-generated image by Perplexity